Złącze pachwinowe (FW – Fillet Weld)
jest jednym z najczęściej spotykanych w spawalnictwie. Występuje w konstrukcjach stalowych, stalach nierdzewnych i aluminium – wszędzie tam, gdzie dwa elementy stykają się pod kątem, a spoinę wykonuje się w narożu. Umiejętność spawania w różnych pozycjach jest kluczowa dla uzyskania prawidłowego wtopienia, estetycznego lica oraz wymaganej wytrzymałości.
Co oznacza skrót FW?
Skrót FW pochodzi od angielskiego określenia Fillet Weld, co w języku polskim oznacza spoinę pachwinową. Termin ten jest powszechnie stosowany w dokumentacji technicznej, normach spawalniczych (np. ISO, AWS) oraz rysunkach warsztatowych.
Podstawowe pozycje spawania złączy pachwinowych
W spawaniu złączy pachwinowych stosuje się kilka podstawowych pozycji, które są opisane i znormalizowane w normach ISO 6947 oraz EN 287-1. Każda z nich ma swoje oznaczenie literowe i wpływa na technikę prowadzenia palnika lub elektrody:
🔒 Dalsza część tego artykułu jest dostępna tylko dla subskrybentów TIG MASTERS Premium.
Masz subskrypcję? Zaloguj się
Otwórz dostęp do pełnej wiedzy spawalniczej, jakiej nie ma nigdzie indziej
- ➤ Konkretne ustawienia spawarki – na gotowych przykładach
- ➤ Techniki TIG, MIG, MAG, MMA – od podstaw po zaawansowane triki
- ➤ Rabat na kursy TIG MASTERS – nawet do 15%
- ➤ Jeden nowy artykuł co tydzień – czytasz, uczysz się, poprawiasz swoje spoiny
Masz już konto? Zaloguj się tutaj
